Menu

pagina 3

van Jack Brockbernd

Fietsvakantie Mallorca 13 t/m 20 mei 2012

Woensdag 16 mei, 3e fietsrit. (naar overzichtskaart 1)
Vandaag een pittige rit, ongeveer 140 km en 2600 hm.
Evenwijdig aan de kust gaat het naar en door Palma.
Daar zoeken en vinden we de mooi geasfalteerde weg naar Establiments en La Granja.
Voor La Granja moeten we ergens rechtsaf, we fietsen iets te ver door (niet verwonderlijk), stukje terug en dan zitten we goed!
Nou ja goed, de eerste 100 m, dan wordt het wegje een pad terwijl ook de steilheid onrustbarend oploopt!
Het wegdek(!) bestaat uit kuilen, bulten, keien en zand, dit alles in grote veelzijdigheid.
De steilheid is minimaal 10% en soms 20%, het is dan slaommen om op de fiets te blijven, hoe ver het was weet ik niet meer, maar te ver, wat mis ik mijn triple!
Heelhuids en zonder te lopen komen we alle zes boven, even bijkomen en dan volgt nog een stukje, hetzelfde wegdek maar wel minder steil.
De schitterend slingerende afdaling met scherpe bochten gaat door een bosrijke omgeving en komt aan het eind uit op een brede geasfalteerde weg die we richting Valldemossa volgen.
We klimmen over de Coll de Claret en in de lange rechte afdaling daarvan is plots de afslag Port de Valldemossa. Omdat Jos in zijn enthousiasme recht door is gereden haalt Wim hem even terug, Arjan en Bart die daar nog voor zaten zullen waarschijnlijk de beoogde afslag wel genomen hebben!
Even later gaat het samen richting afdaling Port de Valdemossa, bij sommige is er twijfel of ze de 408 meter tellende afdaling wel willen doen, wetende dat je dezelfde weg ook weer naar boven moet klimmen!
Uiteindelijk toch met zessen naar beneden met het vertrouwen dat de aan “zekerheid grenzende waarschijnlijkheid dat er een restaurantje is” niet gelogenstraft wordt!
Dan duiken we naar beneden, wat een afdaling, hoe krijg je die aangelegd op dergelijke steile rotsen, wat een vakmanschap.
Na enkele bochten gaat Arjan onderuit, hij heeft het geluk aan de goede zijde te blijven, verder gaat het voorspoedig, voltallig arriveren we op de kade, een restaurant met terras is aanwezig!
Het kuststadje, meer een gehuchtje, ligt aan een intieme baai met in de” haven” geen luxe jachten maar kleine roei-en motorbootjes!
Op het terras van Restaurant EsPORT gaat de salade en spaghetti er goed in, de warme zon overheerst gelukkig het frisse briesje uit zee.
We eten en kletsen enkele Brabantse kwartiertjes vol en keren dan de fietsen van de kust af.
De 6 km lange klim loopt lekker en valt wat zwaarte wel mee, onderweg neem ik nog de tijd voor enkele foto’s om deze reportage wat cachet te geven.
Boven slaan we linksaf, laten Valdemossa niet links maar rechts liggen en volgen de kustweg naar Deyà resp. Sóller.
0575
De op en af gaande kustweg heeft prachtige uitzichten met klinkende namen in petto, de weg draait om Deyà heen, het op en tegen een rots gebouwde stadje is een streling voor het oog, niemand passeert hier zonder te stoppen, ook niet de vele beroemdheden, die hier wat langer stopte, op zoek naar rust, ontspanning en inspiratie. Een bijzondere traditie is dat mensen die in Deyà ” in vrede rusten” rechtop begraven worden.
We fietsen van de kust afdraaiend naar Sóller, leggen daar niet aan, maar volgen de zeer drukke weg tot de afslag en tevens start van de beklimming over de Coll de Sóller (496 m).
Peter komt de man met de hamer tegen, ook ik heb wel eens die twijfelachtige eer gehad met hem kennis te maken!
Op de top kijken we uit over de afdaling en zien Palma, twintig km verder aan de horizon liggen.
Na de klim is de afdaling de beloning, achter elkaar suizen we naar beneden, korte rechte stukken en ruime bochten zorgen niet voor topsnelheden maar de vaart blijft er wel in, het is genieten!
We gaan in Bunyola pauzeren, via een binnenwegje komen we daar terecht en drinken koffie bij hetzelfde café als in 2007, Cafe ca s’Espardenyer, toen vanwege het slechte weer binnen, nu op het zonnige terras.
Op het pleintje zijn ze de marktkramen aan het opruimen, sommige marktlui zijn hun verdienste ter plaatse in cervesa aan het omruilen!
Arjan en Peter pakken de korste weg naar het hotel, wij maken een “ommetje” via de Coll de Horos (540 m) en Coll d’Orient (400 m).
In het smalle straatje bij het terras hangt een grafiek van deze cols, daar maken we een foto van.
Bij de beklimming zijn Wim en Bart al snel uit het zicht, Jos kan ik nog even volgen maar als deze de turbo aanzet verlies ik ook hem uit het oog!
Op de top maken we een foto waarna we 150 meter dalen en de Coll d’Orient opfietsen, een klim(metje) van bijna 300 m.
We dalen dan via Alaró, Santa Maria, Sa Cabaneta en Son Ferriol af naar de kust.
Met wisselend Bart, Jos en Wim op kop loopt de snelheid, licht afdalend, soms op tot 45 km/u, ik fungeer als figurant, mijn rol als “laatste man” vervul ik met passie!
Rond zeven uur proberen we de fiets nog in de stalling kwijt te raken, dat valt voor laatkomers niet mee!
We drinken een biertje, spoelen stof en zweet van ons lijf en zitten een uurtje later met zessen, zonder helm maar wel goedgemutst, aan het diner!

naar rit 4 pagina 4

naar begin vh verslag