Menu

pagina 5

van Jack Brockbernd

Fietsvakantie Mallorca 13 t/m 20 mei 2012

Vrijdag 18 mei, 5e fietsrit.(naar overzichtskaart 1)
Vandaag hebben we een fietsrit waarin de spectaculaire Calobra Pass is opgenomen en die in 2007 ook op ons programma stond, straks meer daarover.
We gaan weer met zessen, in de oorspronkelijke samenstelling, op pad.
Eerst via de kortste weg naar Bunyola. Van daar gaat het over een vals plat omhoog naar de beklimming van de Coll de Sóller (496 m) die we eergisteren aan de noordkant  beklommen hebben.
De afdaling liep toen heerlijk, de klim nu ook, hij is heel gelijkmatig, dus je kunt dezelfde trapfrequentie aanhouden en dat fietst lekker omhoog!
Als ik boven aankom hebben de andere vijf het uitzicht naar Palma wel gezien.
We zetten de afdaling in die ons na een tiental haardspeldbochten laat uitkomen op de drukke, steil aflopende weg naar Sóller.
In dat stadje slaan we af naar het centrum om daar op het gezellige kerkplein de eerste koffie te drinken.
In de afdaling zijn we elkaar kwijtgeraakt maar met één telefoontje is de eendracht weer hersteld!
Het is te zien dat we in een van de meest populaire stadjes zijn van Mallorca, de terrassen puilen uit, naast toeristen hebben waarschijnlijk ook veel Spanjaarden de dag na Hemelvaart vrij.
Plots rijd een treintje het plein op, dit doet me herinneren aan de mogelijkheid om het rondje Sóller-Port de Sóller -Cala de Calobra-Sóller te maken, resp. met treintje-boot-bus.
Dit is dus dat treintje, waarvan er meerdere passeren, ze zitten allemaal overvol, animo genoeg!
Wij hebben ook animo genoeg, dit moet ook wel, we gaan de Puig Major aan ons collenbestand toevoegen!
Maar eerst fietsen we de fruittuin rond Sóller in, het Dal van het Goud, het lijkt wel de Hof van Eden, overal waar je kijkt sinaasappelbomen, soms wel zes verschillende soorten, de Mallorcanen hebben niet voor niets honderden recepten met sinaasappel.
0642
We klimmen via Fornalutx het dal uit en komen zo op de autoweg die we rechtsaf inslaan naar Puig Major (880 m).
De klim is ongeveer 16 km, Wim fietst een stuk met me mee, dat is wel zo gezellig, we komen Jozef en Harrie van Moorsel tegen die in volle vaart voorbij denderen, zij fietsen met een gecombineerde groep de rit linksom!
Deze streek is erg bebost wat zorgt voor de nodige schaduw en luwt tevens de wind.
Op de top maak ik de groep weer compleet en dalen we langs de waterreservoirs Etang de Cuber en Etang del Gorg Blau af naar 664 m.
Op deze hoogte ligt de splitsing waar de afdaling naar de Cala de Sa Calobra begint, een afdaling die je niet vlug vergeet.
Voltallig gaan we van start, eerst dalen we een 100 m en dan gaan we de Coll de Reis (682 m) op. In mijn geheugen is dit klimmetje verloren gegaan, of was ik in 2007 zo goed in vorm dat dit niet meetelde, nu in ieder geval wel!
In de afdaling sluit ik weer aan en neem ik de beslissing om straks in de klim terug pas foto’s (nee…, geen pasfoto’s) te maken.
In 2007 ging de afdaling in helder weer en de klim in dichte mist, gelukkig had ik toen in de afdaling al de nodige foto’s gemaakt!
Het blijft wel oppassen in de afdaling, fietsers en auto’s moeten ruimte laten voor de klimmende bussen, die hebben in de vele haarspeldbochten de hele weg nodig!
Plots remt voor mij een auto, ik moet vol in de remmen, gelukkig is er naast de auto nog een gaatje, dat heb ik ook nodig, in de wig naast de auto sta ik stil, met de bestuurder heb ik oogcontact, hij biedt zijn verontschuldiging aan voor zijn remgedrag, de tegemoetkomende bus is nog twee bochten ver weg!
Zonder verdere problemen komen we aan in de baai!
Door een voorbijganger laten we een groepsfoto maken, ook Wim staat er(dan) bij! Het is ondertussen lunchtijd, dus wat let ons, we bedienen ons zelf, moet ook wel, er zijn hier alleen maar zelfbedieningsrestaurants!
Ik verslind mijn bord spaghetti want ik wil als eerste terug omhoog fietsen, op m’n gemakje, ik wil mijn klimmende collega’s op deze prachtig aangelegde weg op de foto zetten, al valt dat niet mee met een dergelijk simpel cameraatje, maar ik doe mijn best!
Wel hoop ik dat ze genoeg praatstof hebben zodat ik wat afstand van ze kan nemen, dat is me deze week nog niet gelukt!
De aanleg van deze kronkel weg is in 1932 begonnen, niemand begrijpt wat toen het motief is geweest om de Italiaanse wegarchitect Paretti te sponseren.
Nu is men er blij mee, het is een toeristische topattractie die de broodnodige deviezen binnenbrengt!
Wij zijn er ook blij mee, ook tijdens de klim is het genieten van het uitzicht, het oog geeft een breder beeld dan een camera.
Ik zie mijn fietsmaten in plukjes omhoog komen en me uiteindelijk passeren, enkele foto’s leggen dit vast.
Op de Coll de Reis zijn we weer compleet en dalen af naar de splitsing waar we eerder gestart zijn.
We gaan via de Coll de Sabataia (670 m) naar Selva maar eerst maken we op de top, bij het gelijknamige restaurant, een koffiestop.
We delen het overdekte terras met een Duitse wandelclub waarvan enkele zo de rol van Heidi zouden kunnen spelen!
Via een afdaling, met goed lopende haarpinnen, komen we in Selva, de romaanse kerk Sant-Llorenc torent hoog boven de huizen uit.
Eenmaal door Selva start de TGV die bestaat uit Arjan,Bart, Jos en Wim, die ons nonstop, via Inca, Sencelles en Son Ferriol in Playa de Palma afzet voor ons hotel, wat een service!
De rit was 155 km en 2700 hm.

naar rit 6 pagina 6

naar begin vh verslag