Menu

pagina 1

van Jack Brockbernd

Fietsvakantie 26 juli-3 aug. 2012 Frankrijk, standplaatsen, les Rousses in de Jura resp. les Gets in de Alpen.

Donderdag 26 juli, heenreis.

Onze fietsvakantie start met de autorit naar les Rousses in Frankrijk, ongeveer 30 km ten zuidwesten van het Meer van Genève en gelegen in het Jura-gebergte. Het trio fietsers bestaat uit Wim Prust (chauffeur/GPS-navigator/ voorhoedespeler), Jos vd Boogaard (mecanicien/voorhoedespeler) en Jack Brockbernd (schrijver/laatste man).
Ons hotel in les Rousses heet Chalet Le Grépillon.

Vrijdag 27 juli, 1e fietsrit.naar overzichtskaart1

1652

We fietsen vanuit ons hotel in noordoostelijke richting het Val mi Joux in, een langgerekt dal, zonder zichtbaar eind. Al snel beneden ons het Lac des Rousses waarin enkele vissersbootjes ronddobberen, het wateroppervlak is prachtig rimpelend door een samenspel van wind en licht. Bij het dorpje Brassus steken we de Frans-Zwitserse grens over, geen douane te zien, het lijkt ons een favoriete grensovergang voor illegalen! Dan passeren we het Lac de Joux en steken de brug over bij het toeristische watersportstadje le Pont. Hier begint de beklimming van de Col du Mallendruz (1180 m), maar omdat we al op 1000 m zitten zijn we snel boven. De lange afdaling gaat met grote wijde bochten richting Meer van Genève. Deze weg verlaten we linksaf, dit smalle weggetje door geelrijpe korenvelden, die de boeren met alleman aan het oogsten zijn, brengt ons via Cottens en Colombier in Morges. Op de boulevard, van deze aan het Meer van Genève gelegen stad, drinken we koffie en cola. We zitten hier ongeveer 20 km. van Lausanne.

1666

1667

Het Meer van Genève, in het Frans Lac Léman geheten, is 72x14 km, voor 3/5 deel Zwitsers en 2/5 Frans en maximaal 310 m diep. Terwijl Wim gaat pinnen en Jos op de fietsen past maak ik wat foto’s van een klein kasteeltje, de haven en enkele mooie gebouwen. Als we ook nog wat repen en krentenbollen naar binnen gewerkt hebben gaat het, meer heuvel op dan af, omhoog. We komen door Bussy en Ballens bij Bière, als je al geen dorst had, dan krijg je het nu wel! Vlakbij Bière start de klim van de Col de Marchairuz (1447 m), met een lengte van 10 km. en een gemiddelde stijging van 7 à 8 %. Pittige en saaie beklimming, niet vanwege de steilheid maar de brede weg ligt in de wind en op de zonkant, heeft weinig uitzicht en is zonder verrassingen! Gelukkig boven een restaurant, origineel Du Marchairuz geheten, met schaduwrijk terras en een stevige koele wind, dat vergoed bij 30 gr. C veel. Wim en Jos wachten me daar geduldig op, bij mooi weer is dat geen straf! Ons recept koffie-cola nemen we ook hier weer in, zelfs tweemaal, de grote sorbets laten we ondertussen aan onze neus (en ogen) voorbij gaan! Vele euro’s lichter, we zijn niet voor niets in Zwitserland, duiken we de afdaling in.

1696

1698

Na twee km. in de remmen, we slaan een smal verhard pad in dat over 8,5 km lichtelijk daalt van 1337 naar 1263 m. Dit rechte pad, Combe des Amburnex, volgt de flank, rechts kijken we de Vallée de Joux in. Kunstig gestapelde muurtjes, die buiten ons zichtsveld ergens boven ons beginnen, de flank afkomen, kruisen dwars ons fietspad en lopen dan verder het dal in, ook hun einde is niet te zien. Even verder een weids uitzicht op het Meer van Genève, 20 km. ver. We stoppen even, Jos neemt dan de tijd voor een onderonsje met enkele koeien, die hem schaapachtig en niet geinteresseerd aankijken, had ie kunnen weten, ze zijn niet anders dan bij ons! Weer op pad gaat het aan het eind scherp linksaf en steil omhoog, niet lang, de afdaling zet zich dan voort door een dicht bos, uitkijk op de omgeving is er niet, we kunnen ons dus volledig concentreren op de bochtige afdaling, we knallen even en zijn snel in Bassins. Daar begint voor ons de klim naar de 1228 m hoge Col de la Givrine, een lange maar niet steile klim van 16 km. Bij St. Cergue komen we op de drukke D 936, minder fijn, maar niet te vermijden. Op het hoogste punt is het even zoeken naar het “collenbord”, ook nu spenderen we daar een foto aan. Er volgen nog enkele valsplatkilometers naar La Cure resp. les Rousses, waar het pilsje, op het centrale pleintje, smaakt zoals engeltjes dat alleen maar kunnen serveren!. Dan is het nog 500 m naar ons hotel. Dit hotel, Chalet Le Grépillon, is een echt familiehotel, pa is kok, ma manager en manusje, dochter receptie, zoon barman, tantes doen het poets-en verschoonwerk, ooms………. hé Jack, niet overdrijven, zeg nou maar gewoon dat het erg gezellig is!

naar rit 2 (pagina 2)

naar begin vh verslag