Menu

pagina 2

van Jack Brockbernd

Zaterdag 28 juli, 2e fietsrit.naar overzichtskaart2

Met een miezerig buitje starten we de tweede fietsrit, laaghangende flarden mist en een donkeren lucht voorspellen niet veel goeds, maar we gaan doen waar we voor gekomen zijn, fietsen……en nog eens fietsen! Vanaf het hotel karren we na luttele km’s over de autoweg naar de Col de la Savine (991 m), geen puist voor nachtmerries maar we moeten toch die kant op. We komen door Morez, nemen de genoemde col, dalen af, passeren St. Laurent en slaan dan na 10 km, net voorbij la Chaux-du-Dombief, rechtsaf een smal weggetje in, wat een rust zeg. Het is ondertussen droog, het landschap glooiend en mooi, we snuiven de lucht op die na een buitje regen zo lekker kan ruiken, we krijgen er weer helemaal zin in! Zigzaggende fietsen we over de Route des Cascades, dieper in het dal kijken we op Lac du Val en Lac de Chambly waar doorheen het riviertje de Hérisson zijn weg vervolgt. De nabij gelegen Cascades de Hérisson (watervallen) zijn een toeristische trekpleister, de Nederlandse kentekens zijn in deze omgeving ver in de meerderheid. In het stadje Doucier draaien we weer naar het zuiden en steken na 20 km. over de Pont-de- Poitte de Ain over en volgen de brede loop van het grote, langgerekte en grillige Lac de Vouglans.

1709

1714

Niet ver van Orgelet (niet Opgelet) gaan we net voor de brug, Pont de la Pyle, koffiedrinken en…….. cola hoor ik menigeen al denken en…….. menigeen heeft gelijk! We kijken vanaf het hooggelegen terras op het al benoemde meer, watersport is hier erg populair, niet verwonderlijk, het ligt hier schitterend! Even daarna fietsen we de brug over, de al eerder gevoelde druppels monden uit in een flinke plensbui, die, terwijl we de andere oever volgen, ons een tijdje blijft vergezellen. Vanaf Marsod fietsen we van het meer af en dan is het (bijna) altijd klimmen geblazen. Eenmaal door het stadje Crenans wordt het nog menens ook. De lus die we maken is een smal weggetje door een dichte bebossing, soms steil op en af maar dikwijls slecht en glad, dus het is opletten! Verdwalen kan niet, er is maar een doorgang. De laatste afdaling komt uit bij een door bloemen en riet omgeven vennetje, Jos en Wim wachten me bij dit rustieke plekje op. Na de noodzakelijke maagvulling slaan we de weg in naar les Crozets, we komen daarbij, bijna zonder erg, over de Col de Crozatons (860 m), Wim ziet toevallig het colbord tegen de rotswand.

1728

We dalen af en klimmen dan via Leschères naar les Prés de Valfin. Op deze weg zien we in het diepe dal de kerk van Valfin staan, als het goed is moeten we dadelijk daar langs komen. Eenmaal door dit stadje komen we op de brede autoweg naar St. Claude. Omdat het is gaan regenen is de steil aflopende weg erg glad, ook is het wegdek onderhevig aan achterstallig onderhoud wat men probeert te maskeren door een dikke laag grint, dat maakt het dalen niet plezieriger! We komen uit bij een restaurantje in het centrum, het regent stevig, wij en ook Wim zijn GPS-houder is toe aan een onderhoudsbeurt! Terwijl buiten de regen valt drinken we koffie en nog eens koffie, we wachten op een wonder, soms wordt geduldig wachten daarop beloond, zoals nu, als we vertrekken is het droog! Direct buiten de stad begint de klim naar Lamoura. Met drieeën fietsen we het steile beginstuk maar dan zeg ik tegen Jos en Wim “tot straks” en val terug in mijn eigen vertrouwde tempo. Het uitzicht blijft je boeien, eerst het bovenaanzicht op St. Claude, dan tijdens de volgende 17 km, links de bossen van Frênois Forêt en rechts het dal. Halverwege staan Jos en Wim me op te wachten en samen fietsen we naar Lamoura. Daar komen we op de D 25 welke ons, in één lange klim in les Rousses brengt, onze uitvalbasis. Met 145 km. en 2500 hm. kan ie wel weer!

1735

naar rit 3 (pagina 3)

naar begin vh verslag