Menu

pagina 3

van Jack Brockbernd

Zondag 29 juli, 3e fietsrit.naar overzichtskaart3

Rond half tien gestart, het miezert een beetje maar niet lang. Eerst de korte klim naar de Col de la Savine, daarna de lange afdaling naar Nyon aan het Lac Léman (Meer van Genève). We dalen voorzichtig want het wegdek is nog nat en glad! Een Engelstalige MTB-er knalt ons voorbij, hij durft met zijn dikke banden! In Nyon een korte afdaling van ongeveer 45%, we schrikken nergens voor terug, we dalen aan het eind van een doodlopend steegje met de fiets op onze nek een trap af! Dan fietsen we over de boulevard waar een drukke rommelmarkt aan de gang is, we tonen geen interesse, thuis al rommel genoeg! Zonder koffie te drinken verlaten we Nyon weer, na nog geen 35 km. hebben we dat nog niet verdiend. Tussen wijngaarden, paardenmaneges en korenvelden door komen we in Divonne-les-Bains waar we langs de ochtendmarkt laveren. Dan geeft het freewheel gedeelte van Wim zijn fiets niet meer thuis, hij kan trappen tot ie scheel ziet, hij komt geen meter verder! Wat nu………! Na intern beraad duwen we Wim, lichtelijk afdalend, terug naar Nyon en binnen een kwartier zitten we, comfortabel, met fiets en al, in de trein terug naar les Rousses.

1745

1761

In het stoptreintje geen restauratiecoupé, dus geen koffie, de krentenbollen moeten zonder deze hulp hun weg vinden! Het treintje maakt, in de toch ruime bochten, een irritant snerpend schaafgeluid wat de aanliggende dorpjes voor lief (moeten) nemen! Waarschijnlijk horen ze dit niet meer, wij wel! Waar we wel van genieten is het uitzicht tijdens deze onverwachte treinreis. In les Rousses trapt Wim zelf naar het hotel, dikwijls is je tandpijn bij de tandarts over! Gelukkig heeft Jos een reservewiel meegenomen, met een extra tussenring wordt door Jos de 9-speed cassette van Wim daarop gemonteerd, zo snel, zelfs met een high-speed camera niet te filmen! We hervatten de fietsrit, zoals we begonnen zijn, met de afdaling richting Lac Léman. Nu draaien we eerder rechtsaf, via Arzier, Genoliet, Trelex, Giggens en Crassier zijn we weer terug in Divonne-les-Bains en drinken daar, op een zonnig terras, de traditionele koffie met cola. De laatste sporen van de ochtendmarkt, die vanmorgen aan de gang was, worden opgeruimd. We nemen een binnenwegje naar Gex waar de beklimming van de Col de Faucille (1323 m) op 620 m begint. De start is steil, mijn triple pakt niet, even linksom en schakelen, en daar gaat de (klim)geit! Ik zie Jos en Wim twee Zwitsers passeren, even later volg ik hun voorbeeld. Het vervolg van de klim is vrij constant en loopt daarom erg lekker, de uitzichten zijn schaars. Van de 11,8 km. zijn de (bijna) laatste 3 km’s tussen de 7 en 9 %, dus het beetje venijn zit net voor de punt van de staart! Op dit gedeelte komt de beste Zwitser, tijdens het nemen van een foto, achter langs. Hij groet vriendelijk en als ik weer op de fiets zit probeer ik hem bij te halen maar met het schieten van de foto’s heb ik waarschijnlijk ook mijn kruit verschoten!

1774

Boven op het terras zie ik hem terug en ook Wim en Jos. We doen ons te goed aan drank en spijs en besluiten nog een ommetje te maken. Daarvoor dalen we tot de eerste afslag, dit weggetje zet de afdaling door tot Mijoux (1000 m). Net voor de bebouwing draaien we scherp rechtsaf de Val-Mijoux in. We fietsen nu door het dal van het beekje La Valserine, wat geflankeerd is door weiden, bossen en heuvels. De weg stijgt licht en gaat dwars door het golfterrein van “Golf de la Valserine”. Het terras van het clubhuis is beter bezet dan de golfbaan, een hole-in-one zal er vandaag niet geslagen worden, niet verwonderlijk met dit dorstige weer! We klimmen naar le Tabagnoz (1251 m) en komen daar op de N 5 naar les Rousses. Even nog wat op en af (ik citeer Harry Smits) en dan gaan de fietsen de “droogruimte” in en wij onder de douche. Na zevenen zitten we aan het diner, de kok heeft weer zijn best weer gedaan, wij ook!

 

naar rit 4 (pagina 4)

naar begin vh verslag