Menu

pagina 5

van Jack Brockbernd

Dinsdag 31 juli, 5e fietsrit.naar overzichtskaart5

Vandaag de eerste fietsrit vanuit onze nieuwe standplaats les Gets. Het is een pittige rit, niet qua lengte met zijn 108 km maar qua steilheid (Col de Joux Plane) en hoogtemeters (2850). We klimmen vanuit les Gets naar Morzine waar we het smalle weggetje naar de Col de l’Encrenaz inslaan. Het is meteen steil, het is dan zaak om buiten je benen ook je verstand te gebruiken (ja lach maar!), dat lukt me tegenwoordig aardig, verstand komt met de jaren, maak je dus (nog)niet ongerust!

1806

De bijna 500 hm naar de Col de l’Encrenaz (1433 m) vallen me behoorlijk zwaar, is het stijgenspercentage wisselvallig of fiets ik zelf wisselvallig. Boven hoor ik van Wim en Jos dat het eerste waar is, gelukkig, dat geeft de burger moed voor de tweede klim, de Col de Joux Plane! Maar zover zijn we nog niet, de afdaling gaat naar 620 m en die voldoet aan al onze wensen! Snelle lange rechte stukken afgewisseld met scherpe korte bochten op dicht beboste flanken, dan mooie ruime uitzichten op bergen, diepe dalen en kleine dorpjes, het is kicken en onbeperkt genieten! Zo komen we in Taninges resp. Chatillon-s-Cluses. Dan gaat het via Enverse en Marillon over de D4 naar Samoëns (700 m). Vanuit dit stadje gaan we de volgende klim, de Col de Joux Plane (1700 m) te lijf. Niet dat de berg dat als zodanig voelt, hij ligt daar al miljoenen jaren en ziet pas de laatste eeuw, allerlei dwazen, op tweewielige vehikels, hem bestormen en ijlings weer verdwijnen, hij wordt er niet warm of koud van, de wisseling der jaargetijden doen hem meer! De eerste twee km. tot het kerkje van Mathonex is meteen goed steil, we fietsen zoals (bijna) altijd, in de succesvolle 2-1 opstelling omhoog, Jos en Wim in hun tempo en ik in het mijne, wat dat betreft zou ik wel een vierde man wensen, een van mijn tempo! (PS; ik snurk wel behoorlijk). Terug in de realiteit wil ik wel kwijt dat het een behoorlijke klim is, in elf km. slechten we 1000 hm’s, maar toch, door zijn gelijkmatigheid is hij (naar mijn gevoel) beter te beklimmen dan de vorige, de Col de l’Encrenaz. Tot halverwege de 5e km blijft het steil, dan even rust met 3% en na een scherpe bocht even die 14 % wegtrappen. Voorbij de splising naar Chantemerle beginnen de laatste 7 km, de klim is dan tot de top bijna constant 10 %. De bebossing neemt wat toe en zorgt voor een welkome afkoeling. De laatste twee km tot de col is het uitzicht weer open en zie je links een klein meertje, daarboven ligt de top, nog even doorbijten en dan kunnen we ook de Col de Joux Plane weer aan het “collenbestand” toevoegen.

1814

1815

Twee aan twee gaan we met het colbord op de foto. Het prachtige uitzicht op het 40 km ver gelegen Massif du Mont Blanc en op het Dents du Midi gebergte, met meerdere toppen boven de 3000 m, is onze beloning! Weer op de fiets moeten we, na twee km’s afdalen, de rug nog even krommen voor de 1 km klim van 7 % naar de Col du Ran Folly, nog nooit met zo weinig moeite een colletje bijgeschreven! Naast het uitzicht is de lange rechte afdaling naar Morzine de tweede beloning, we zoeven naar beneden met bijna 80 km/uur en zoeken daar een terras voor een welverdiende pauze. De zon is ruimschoots aanwezig als we van de koffie en cola genieten van café Le Matafan (waarschijnlijk fan van de Nederlandse danseres Mata Hari). De gezellige goedlachse uitbater, wijst, als die hoort wat we al gefietst hebben en nog van plan zijn, op zijn buik, bedoelend dat hij daarvoor wel zou moeten afvallen, wij stemmen daar volmondig mee in! Na ’n halfuurtje verruilen we de zachte terrasstoel voor het harde racezadel en komen via wat steegjes op de brede weg naar de Col de la Joux Verte, met zijn 1760 m, de hoogste van vandaag. Tijdens de klim van 12 km stijgt de weg 800 m, de top ligt net voor de futuristisch (voor mij lelijke) gebouwen van het skioord Avoriaz, daar vandaan brengt een 16 km lange afdaling je weer terug in Morzine.

1831

Het begin van de klim is steil en loopt in de eerste 3 km op van 8 naar 10 %, de haarspeldbochten op deze saaie drukke weg geven wat afleiding omdat ze even zicht geven op het uit beeld verdwijnende Morzine. Ik zie volle skiliften omhoog gaan en tegemoet komende downhillers naar beneden knallen, soms is het leven hard! De laatste 2 km gaat over een open vlakte waar het me niet voor de wind gaat. Heerlijk is het om mijn twee fietsmaten weer te zien en na even uitblazen gaan we de afdaling in terug naar Morzine.We passeren dan Lac de Montriond wat me doet herinneren aan het Lac de Serre Poncon, waar ik met Dick en Ryan (Teuling), op een dergelijke warme dag, met TCW-tenue het meer indoken, wat een aangename verkoeling was! We fietsen nu gewoon door en zetten, terug in Morzine, meteen de laatste klim van 300 hm in naar les Gets, ik mag zelf het tempo aangeven, dat is voor Wim en Jos goed te volgen. Op ons “eigen terras” praten we na over deze fraaie fietsdag, het biertje smaakt na 108 km en 2850 hm best wel!!!!  

naar rit 6 (pagina 6)

naar begin vh verslag