Menu

pagina 2

van Jack Brockbernd

Zondag 7 juli (rit 2 zie kaart 2)

De fietsrit is 121 km met 3450 hm’s, dus het is aanpoten met die fietsbenen! Vandaag gaat het richting zuid, de aanvang is wat dalend en dan, tegen de stroomrichting van het riviertje de Moselotte in, omhoog, de Mont de la Croix des Moinats op, een kleine 300 m klimmen naar 891 m. Zijn snelle afdaling brengt ons per ongeluk in Thiéfosse en niet, zoals de bedoeling was, in Saulxures-s-Moselotte, daar komen we via een ommetje van 8 km.
4120
Dit stadje is het begin van de beklimming van de Col de Morbieux, die ons, vrij steil, van ongeveer 450 m op 790 m brengt. Klim en afdaling gaan door het Forét du Géhant, dus veelal in de schaduw, heerlijk met die de felle zon, maar aan het eind verlang je wel weer naar een zonnestraaltje! De afdaling is steil, smal en het wegdek is toe aan een restauratiebeurt, lijkt de Ardennen wel! Eenmaal beneden, uit de bebossing, is het  even van de zon genieten, en dan, bij Ramonchamp, is de volgende klim aan de beurt, de Col des Croix, weer ongeveer 300 m klimwerk naar 679 m. We passeren het stalen Christuskruis met vlakbij het Château- Lambert en gaan door een dichte mystieke bebossing naar het hoogste punt van Forêt de Saint Antoine, 856 m. In de afdaling, dikwijls ruim boven de 10 %, met kort en smal bochtenwerk, is volle concentratie en doserend remmend noodzaak, veilig komen we beneden, ik heb krampen in mijn handen van het remmen.  Het is hier geen meter vlak dus voor de variatie gaan we weer klimmen, nu 450 m, met stukken van 15 %, naar de top van de Col des Chevreres op 916 m. De  afdaling die volgt brengt ons op de D97 resp. D16, in Plancher-les- Mines. We zijn toe aan koffie maar het dorpje lijkt uitgestorven, zoals veel van hun! Wim loopt een café in en vraagt of ze open zijn, ja krijgt hij ten antwoord, anders stond je hier niet binnen, punt voor de madame, maar koffie en cola voor ons! We plegen een aanslag op onze dagvoorraad, van ruim 1800 hm krijg je honger en dorst. Na een tweede cola kan ie wel weer. Het volgende doel is La Planche des Belles Filles, volgens Wim een pittige klim, vooral het laatste stuk. Ik kan rustig beneden op Jos en Wim wachten want het is een heen en weertje van 12 km. Maar ja,  dat is ook zowat, er is geen terras waar ik de tijd kan doden!  Dus volg ik getrouw, op eerbiedige afstand, een afstand die steeds groter wordt. Halverwege geef ik de pijp aan Maarten, keer om, maar na 100 m kom ik al op m’n schreden terug, geen geintje wijs ik me terecht!! Zo kom ik boven, niet helemaal fris maar het herstel gaat snel. Met drieën dalen we af, de beloning is van korte duur maar wel om te kicken, de snelheid ligt ruim boven de 80 km/h. Beneden draaien we rechtsaf naar le Thillot, maar voor we daar zijn moeten we nog over de Col du Ballon de Servance met een top van 1158 m.
4121 Langzaam maar zeker neemt de steilheid en de bebossing toe en de wegbreedte en mijn snelheid af. We zijn weer terug in de bossen van Forét de Saint Antoine. Afdalen doen we altijd met drieën, in wisselende slagorde, maar tijdens het klimmen sluit ik de rij(en) en ga ik voor de bronzen plak, zo ook nu! De klim is ruim 600 hm en op het laatst is het behoorlijk stoempen en ben ik blij, eerder dan ik dacht, op de top te zijn. De 10 km lange afdaling brengt ons terug in Château-Lambert waarna het wat op en af naar le Thillot gaat. Mijn pijp is helemaal leeg, zelfs de 110 hm van Col(letje) du Ménil doen me afzien, terwijl ik  toch gewoon in het wiel zit. Jos en Wim slaan nog een zijwegje in voor de beklimming van de laatste col met de voor ons zo vertrouwelijke naam, Col du Brabant! Ik fietst rechtdoor naar onze standplaats la Bresse, die laatste, licht oplopende 10 km’s, zijn me nog te veel. Op het bankje, in het voorportaal van ons hotel, wacht ik op Jos en Wim, binnen 10 min. zijn ze er al, nu besef ik pas hoe langzaam ik de laatste km’s gefietst heb, in ieder geval harder dan surplace, anders was ik nooit aangekomen! Voor de afwisseling gaan we uiteten bij een pizzaria. Twee pilsjes, een hele tonijnsalade en een halve ham-pizza vinden spontaan hun weg, zonder GPS!! Ik denk te slapen als een os, dat zal wel te horen zijn krijg ik van voren………..ik wens m’n beide voorgangers toch “welterusten”!! (De rit was 133 km en 3350 hm voor Wim en Jos, 130 km en 3050 hm voor mij)

naar rit 3 (pagina 3)

naar begin vh verslag