Menu

pagina 2

van Jack Brockbernd

Zondag 28 april (rit 2 zie kaart 3)

De dag begint troosteloos, uit de dichte bewolking valt de regen met bakken naar beneden, we vullen de tijd tussen ontbijt en lunch met naar buiten kijken, koffie, naar buiten kijken, koffie, etc. Rond half een wordt het wat lichter en droog, Jos, Paul en ik gaan het erop wagen! We werken in ijltempo de lunch naar binnen en om half twee gaan we van start, ik navigeer! Met twee oefeningen door het Brabantse landschap moet het hier ook lukken. Nou dat hebben Jos en Paul geweten! Het verharde pad, evenwijdig aan de autoweg, staat in een glooiing over heel de breedte onder water, we kunnen de diepte niet zien maar de schatting ligt rond de meter, via de hoge berm kunnen we passeren.
3147
Dan fietsen we op de autoweg en willen naar de naastliggende “ventweg”! We klimmen over een hek, springen over een smalle sloot, klimmen een tweede hek over en fietsen dan op de goede weg, denken we! Om dit verhaal kort te houden fietsen we uiteindelijk naar het ons bekende dorp Riudoms en starten daar de rit, niet rechtsom, wat ons plan was, maar linksom. Even later komen we Egbert en Roland tegen die op de terugweg zijn en hogerop al wat regen gehad hebben. Omdat wij denken dat juist dat buitje voor ons was fietsen we zelfvoldaan verder. Nog even is het droog, maar na Les Borges del Camp richting Alforja begint het te plenzen, de regengoden hebben nog wat voor ons bewaard. Voorbij Alforja begint de beklimming naar de gelijknamige coll van 641 m, de temperatuur zakt dan van 6 naar 3 gr.C. Ondanks de kou en protesten maken we toch een foto met het colbord.
3148
In de klim heb je nog niet zoveel last van de kou maar in de afdaling des te meer! Verkleumd slaan we beneden linksaf naar Porrera, de weg klimt omhoog, heerlijk, krijgen we het tenminste wat warmer! Bij Porrera weer linksaf, de klim naar Puerto de la Teixeta vangt aan. Ik volg de jeugd in het wiel, boven even rust en dan duiken we de mooie afdaling in naar Duesaigües. De regenbui blijft ons vergezellen, zonder dat we er om gevraagd hebben, hij blijft ons volgen, we zijn favoriet! Voorop rijdend geef ik het daaltempo aan, de mooie omgeving krijgt weinig aandacht, de weg met zijn vele bochten eist onze volle concentratie, de normaal schitterende afdaling is nat en glad en dus zéér gevaarlijk. De prachtig gelegen stuwmeren bij Riudecanyes bewaren we voor de volgende keer, een ding is nu belangrijk,ons hotel met warm bad of douche! We vliegen naar de kust, wind in de rug, licht afdalend, dat wil wel, we zijn supersonisch snel bij ons hotel. In rap tempo sta ik onder de douche, na ongeveer 25 minuten kom ik er, niet meer rillend, onderuit! Eenmaal weer warm blijft het “mooie”(!) van deze rit de boventoon voeren! We dachten, voor aanvang van deze rit, nog een lusje te maken over Argentera, maar dat zijn Jos, Paul en ik “vergeten”, zeker een collectieve geheugenstoornis!?

naar rit 3 (pagina 3)

naar begin vh verslag