Menu

pagina 5

van Jack Brockbernd

Donderdag 2 mei (rit 5 zie kaart 1)

Vandaag samen met de “28 groep” op pad, we fietsen de korte versie naar Mont-ral. Nog geen 10 km op  weg begint mijn freewheel door te trappen, een slecht teken. Soms doet hij het weer goed maar in Montbrio del Camp geeft hij de pijp aan Maarten en trap ik in het luchtledige. Wat nu!! Actueel is nu of er in dit stadje een fietsenmaker gehuisvest is. Mijn collegafietsers zwerven over het stadje uit en Gordon is de engel in nood met het bericht dat er weliswaar geen rijwielzaak is maar dat hij een Spanjaard trof die het “slachtoffer” naar Riudoms wil brengen waar wel een fietsenmaker zit met een goede naam! Ze duwen me naar hem toe en dan zit ik al snel, mijn fiets omarmd en opgesloten tussen rijder en bagagekoffer, achter op zijn scooter. Met een rotvaart van 80 km/u neemt hij diverse rotondes, al vlug heb ik behalve mijn fiets ook hem stevig vast, hij zal toch niet denken dat ik verkering zoek! Dan stuift hij een zijpad in, groet de naar buitenkomende vrouw die ik ook een hand geef, gooit drie benches uit een transit, daarmee plaatsmakend voor mijn fiets, voert een korte woordenwisseling met de (zijn) vrouw, en hop zei de geit, gaat het met dezelfde rotvaart, maar wat comfortabeler, naar Riudoms. De monteur, specialist in mountenbikes, reeds ingelicht, staat al in de startblokken om mij te helpen. De verwelkoming, het euvel direkt herkennend, de vakkundige demontage van cassette en body, dit alles gaf me een goed gevoel. Toen hij na een tijdje met zijn hoofd begon te schudden werd dat minder, mijn privé chauffeur gaf aan dat we waarschijnlijk naar de stad Reus zouden moeten, daar was een grote zaak in racefietsen. (Ondertussen waren mijn fietsmaten vanuit Montbrio naar Rudioms komen fietsen wat toevallig ook op onze route lag. Op het centrale pleintje gingen ze aan de koffie, op mij wachtende.) Of ik nou beteuterd keek, ik weet het niet, maar de monteur kreeg plots een idee, leefde op, begon met nieuwe energie, demonteerde enkele body’s van in de zaak staande fietsen en na wat improvisatie kon ik binnen een half uur opstappen en wegfietsen! Paul maakte dit moment mee en gaf de blijde boodschap door aan “de club”. Bijna 80 euro armer maar zielsgelukkig omhelste ik de monteur en chauffeur en na hergroepering op het pleintje werd de rit een 5 kwartier later voortgezet. Via Les Borges del Camp kwamen we in Vilaplana.
3200
Hier begint de klim van het Sierra de la Mussara, een klim naar bijna 1000 m. Henk en “Zijtaart” kiezen een minder moeilijke weg. In de beklimming nemen Jos en Jozef het voortouw, dan volgt de rest van de club op eerbiedige afstand. Onderweg zegt Jozef; Jos fiets maar weg hoor, waarop Jos heel gevat antwoord dat hij vandaag vakantie heeft! Kijk dat is nou humor en zo blijft fietsen ook gezellig!! Tiny komt zowat als middelste van de groep boven, niet te geloven, met 80 jaar aan zijn derde jeugd begonnen! Als de groep compleet is en iedereen zijn rust heeft gehad gaan we aan de afdaling beginnen. Na enkele km’s slaan we rechtsaf naar Mont-ral. De weg slingert zich het dal in, nog even ontspannen, dan volgt een steile klim naar het restaurantje Racó de Mont-ral.
Visitekaart De club komt als eenlingen boven, het tempo helpt Paul om de binnenkomers op de foto te zetten. Maar dan is er soep, wat is dat smullen, zo te horen geniet iedereen met “volle teugen”. Het toeval wil dat we met twaalven zijn. Dit doet me denken aan “het laatste avondmaal” met het verschil dat we nu zitten te lunchen, Jezus niet aanwezig is, Jozef wel en volgens het visitekaartje ook Maria, dus……Jack, zo kan ie wel weer, dus na afrekenen gaan we,met hulp van GPS, op het goede pad verder. Met volle buikjes gaan we de afdaling in naar Alcover, het (over)gewicht moet een rol spelen want we zijn zo beneden. De omgeving is prachtig, veel wijnvelden op de flanken van een licht glooiend landschap, met centraal, op de hoogste punten, kleine gehuchten met grote wijnboerderijen. Zo dalen we af richting kust. De weg loopt door kleine stadjes met klinkende namen zoals Vilallonga del Camp, Ell Morell, La Pobla de Mafumet en Constanti. Dan komen we terecht in Tarragona, dolen daar wat rond en gaan via de autoweg naar Salou, geen pretje na de rust van de rest van de dag! Net als cowboys gaan we na deze rit het stof in onze kelen wegspoelen in de bar, in ons geval de Tapasbar El Garben, niet met een dubbele whisky maar met enkele gran servezas, proost! De avond vullen we o.a. met het bekijken van door Paul gemaakte foto’s en de halve finale Benefica-Fenerbahce.

naar rit 6 (pagina 6)

naar begin vh verslag