Menu

pagina 6

van Jack Brockbernd

Vrijdag 3 mei (rit 6 zie kaart 3)
Vandaag de Llaberia-rit, ongeveer 120 km en 2000 hm. We zijn met z’n vieren en wel Jos, Paul, Jozef en ik. Eerst een stukje langs de kust en dan haaks het binnenland in naar Montbrio. Dan linksom en met windkracht 5 recht op kop naar het zuiden, langs Mont-roig en dan rechtsaf steil klimmend naar Pratdip op 245 m. De km-teller staat pas op 35 km maar toch vinden we het al tijd voor een bakje koffie. Het terras ligt windvrij en op de zon, het is bijkomen en genieten. We kijken op de tegen de rots gebouwde huizen en zoeken de weg die daar naar toe loopt, het blijft van hieruit een puzzel! Ook een tweede bakkie gaat er goed in.
3247
Dan gaat het verder door het glooiende landschap met rotsachtige bergruggen als decor, prachtige omgeving, schitterend fietsgebied, wat voelen we ons bevoorrecht om hier samen van te genieten! We komen langs het kerkje Ermita de Sant Marina, met bron, waar mensen uit de omgeving (geneeskrachtig)water komen tanken. We laten de kans schieten om onze bidons ermee te vullen, misschien ga je er (nog) beter van fietsen! Langzaam loopt de weg wat op en dan is daar de afslag naar Llaberia.
3270
De prachtige beklimming naar dit bergdorpje is 9 km, de weg eindigt daar, dus het is een heen en weertje. We slaan af en het spel gaat meteen op de wagen. Paul blijft wat achter, heeft gisterenavond met Gordon en Hans teveel Schotse whisky’s genuttigd, Jos, Jozef en ik rijden vooruit, het is een heerlijke klim. Na enkele km’s fietst Jos weg, Jozef laat een gat vallen, ik passeer hem, trek door en denk Jozef in mijn wiel te zien maar ik sluit aan zonder Jozef, als zwaan kleef aan kom ik achter Jos in Llaberia aan. Jozef volgt op korte afstand, Paul laat wat langer op zich wachten! We genieten van deze “spielerei”! Llaberia is een gehucht op 700 m, lang verlaten geweest maar nu weer bewoond door enkele mensen. We lopen een keer rond, het 13e eeuwse Romaanse kerkje is gewijd naar Johannes de Doper, eten en drinken wat en zetten dan de afdaling in. De afdaling is evenals de klim om van te zoenen, alles wat afdalen zo prettig maakt zit er in, ik blijf wat achter om foto’s te maken. Weer compleet gaat het fors klimmend naar de Col deTexat, waar we rechtsaf de steil dalende autoweg naar Tivissa inslaan. Na het klimmen is dit lekker ontspannen!!! Bij Tivissa is het even zoeken naar de juiste weg het binnenland in. De streek die we nu inrijden kenmerkt zich door wijn-en fruitgaarden, die zover je kijkt, zich uitstrekken in het glooiende landschap. Zonder veel moeite glooien wij mee en kijken ondertussen uit naar een 2e koffiestop.
3275
In het tweede dorpje, Els Guiamets, vinden we wat we zoeken. Via enkele steile trappen komen we in de uitbating. De koffiecola is vanouds, de “soep” niet om te vreten (sorry), de vettigheid druipt er vanaf, bahbah, terwijl ik dit schrijf begint mijn maag nog te protesteren! Alle vier laten we het wat het is! De prijs valt mee, dus daarover géén maagpijn! Eenmaal de trap af en de fiets weer op komen we langs een groot stuwmeer wat gevoed wordt door de Rio Siurana.
3278
Dit riviertje heeft zijn oorsprong in het gelijknamige gebergte, vlakbij het gelijknamige stadje. In dit bergdorp hebben we in 2008 door Harry een deskundige rondleiding gekregen! Dit terzijde, nu weer fietsen, resp. naar Capcanes en Marcà. Enkele km’s voorbij Marcà gaat de klim naar 5 à 6 %, heerlijk om als kwartet flink door te knallen op weg naar de windmolens van het bergstadje La Torre de Fontaubella, alleen de naam maakt je al nieuwsgierig! Het park van windmolens (ont)siert de omgeving en het stadje, net wat je wilt, maar zorgt  voor schone energie, hopelijk net wat je wilt! Het aantal is zo groot dat Don Ouichot hier geen enkele kans zou maken. De in-en uitgang van het stadje liggen niet ver uit elkaar dus al snel gaan we als een slingerend treintje de afdaling in naar en door de stadjes Colldejou en Moit-roig del Camp.
3296
De tegemoetkomende zee-en bierlucht prikkelt onze neus en dat maakt extra krachten los. Dit resulteerd in een ploegentijdrit naar de kust die zijn finish heeft bij Tapasbar El Garben. Daar sluiten we ons aan bij de al aanwezige drinkebroers van TCW!

’s Avonds wat langer getafeld resp. geborreld, morgen rust-en vertrekdag, fietsen gaan op stal en de koffers worden gepakt, het is weer mooi geweest!

naar begin vh verslag

naar "home"